WSV
FLEVOMARE
Watersportverbond
Verenigingsnr: 547
Ripperdapark 28
2011 KE Haarlem
secretariaat@flevomare.nl
Ripperdapark 28
2011 KE Haarlem
secretariaat@flevomare.nl
WSV
FLEVOMARE |
| |||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
Watersportverbond
Verenigingsnr: 547 Ripperdapark 28 2011 KE Haarlem secretariaat@flevomare.nl |
||||||||
|
|
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
|
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Hemelvaartweekend, een wedstrijdje van voor Pampus naar Terschelling, georganiseerd door Ubbo en Fedde. Het ging vooral NIET om de snelste, en dat sprak me aan. Het begon heeeeeeeeeel goed met een geweldig ontbijt bij Pampus (Roel, bedankt)( vertrek met een zonnetje en rustig weer. Ook vrouwen die niet altijd wedstrijdjes varen waren mee ( klasse Miranda) Overdag kwamen we elkaar steeds tegen. De tocht was zwaar ( sorry Victor) maar rond een uur of 12 waren we allemaal op Terschelling. Wat een geweldig weekend. Gezellig niet gehaast geen competitie niks moet en vooral : aardige mensen We hebben gewandeld, gegeten, geborreld, gefietst, gekletst, gezeild en genoten. Ik raad iedereen aan : schrijf in voor volgend jaar ! De foto zegt alles. Paulien van Roon The fox Paulien van Roon
|
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Ls, 22 april Fantastisch weer voor een rondje om de boeien. Vandaag varen we met zijn vieren en zoals gebruikelijk op de Primo Volente, met een niet op elkaar ingespeelde bemanning. Gezien de windkracht vier weer geen spinaker proberen. Jammer, in elk geval weer een leuke training met fantastisch zeilweer. De start en het aandewindse rak vergt een hoop concentratie. Voordeel van de SW-klasse is dat je als eerste start en dat de fouten bij het hijsen en zetten van de zeilen weinig opvallen. Nadat we uit de de vaargeul mogen besluiten we over bakboord een wat langere slag te maken richting het westen en dan ter hoogte van Pampus weer een slag terug naar de vaargeul. Altijd aardig hoe de gemeten klassen zich daar in het veld mengen en zich dan realiseren dat bakboord nog altijd voorrang heeft. Ook de Connect Lessonal komt over stuurboord eraan. Met 60m afstand is duidelijk dat ze ons zien en duidelijk is ook dat wij voorrang hebben. Als ze op 10m afstand ons midscheeps lijken te gaan raken hoop ik dat ze toch echt iets gaan doen. Opties aan mijn kant zijn er niet meer. Gelukkig beginnen ze af te vallen. Dit wordt krap... De doodschrik komt als op twee meter van onze kuip de Connect Lessonal alsnog opdraait naar ons toe. Na enige angstige seconden zwaait de boegspriet van de Connect Lessonal op 20cm van onze hekstoel achter ons langs, terwijl ze weer heel erg afvallen. Tussen hun boeg en onze spiegel zit een zelfde afstand. Wat ben ik vandaag blij met mijn schuine spiegel. Ik roep naar het schuldig kijkende en duidelijk verschrikte achterdek van de Connect Lessonal of ze misschien hun zonnebril af kunnen zetten en beter willen kijken. Vriendelijk zwaait de bemanning in het gangboord terug. Kennelijk ook ongeoefend maar waarschijnlijk volledig onbekwaam en onbewust van de near-miss. Op het finishrak voordewind met de fokbak komt de Connect Lessonal ons onder spinaker achterop. Tijdens het voorbijgaan ropet de nog steeds zonnebril dragend schipper zijn excuus. Mijn antwoord: " Dat kost je een biertje! Wat zeg ik vier! Hmmm, kennelijk betekent het varen met/voor sponsors dat je jezelf een 'echte' wedstrijdmentaliteit moet aanmeten: Sorry zeggen als je fout zit is tot daar aantoe maar daarna ruiterlijk en gemoedelijk de doodschrik die je aangejaagd hebt compenseren met een klein gebaar past kennelijk niet in de ongetwijfeld zeer professionele aanpak. Waarschijnlijk is het niet gebudgetteerd want, wij maken geen fouten en anders zijn we toch verzekerd. Bedankt Connect Lessonal voor deze (on)sportieve les. Jorn Smit |
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Ik zit achter mijn labtop aan boord van mijn boot die op de kant staat. Het verwerken van de uitslag is snel gebeurd. Normaal zouden we twee tot drie keer zoveel deelnemers hebben gehad, maar door de stormwaarschuwing 7 van vanmorgen 10 uur is de winterwedstrijd afgelast. Nu hebben er zes schepen een onderlinge wedstrijd gevaren en gelukkig hebben ze veel zeilplezier beleefd.
Met een rondje over de steigers kon ik de meeste deelnemers de uitslag vertellen en het bleek dat ze allemaal een leuke zeildag hadden gehad. Het weer was op dat moment zoals Erwin Krol had voorspeld: mooi zonnig en een matige wind! |
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Waar komt de uitspraak “voor Pampus liggen” vandaan? Antwoord Remko: bij Pampus gaan liggen wachten om weer nuchter te worden.
|
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Flevomare bedankt. Helaas kon Tineke, door omstandigheden thuis niet mee. Ondanks het gemis van 10 heb ik een onvergetelijke week op de Antillen gehad Doni Weidema |
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Een geslaagde overstap. Begin 2006 maakte ik de overstap naar de French Connection en kwam aan boord bij Volkert en de drie andere eigenaren; Ap, Erik en Robert. Heren die al lang samen varen, maar naast de Dufour 35 ook andere verplichtingen hebben waardoor de boot soms onderbemand is. De eerste avonds aan boord komen met koffie en koek en mijn lot was bezegeld. Ik werd de vijfde opvarende van de French Connection! Na het seizoen succesvol afgesloten te hebben kreeg ik een telefoontje van Volkert, of ik eventueel bereid was om uit naam van de French Connection te strijden voor de prijs welke aangeboden werd door Flevomare en beschikbaar gesteld was door Juul Hermsen. Toen ik vroeg wat de prijs inhield en Volkert antwoordde: “ een week naar de Carib”, werd ik even stil. Op mijn vraag of de anderen niet wilden, werd ontkennend geantwoord. Vakantie, geen tijd, geen dagen enz. Ik had de vrije dagen nog wel, als of ik wist dat er nog een feestje aanzat te komen…  Uiteindelijk zijn er twee Flevomare bemanningen afgereisd naar St. Maarten via Parijs. Op St. Maarten werden we opgewacht door Juul en zijn team. Een uur later, helaas zonder de koffer van Jaap, werden we afgeleverd in de haven van Oyster Pond, waar de verhuurvloot van Moorings en Sunsail ligt. Ineke en Ruud hadden zich al geïnstalleerd in de GibSea 43.3 en wij hebben allen een hut betrokken. Ineke, Ruud, Janine en Georg hebben voor de bevoorrading gezorgd: crackers, vis in blik, (Unox)worstjes, veel water en bier! Zondag de eerste dag op het water, even wennen en zeebenen krijgen. We hebben het schip omgevaren naar Great Bay met weinig wind en gebruikmakend van het ijzeren zeil! Helaas hebben we dat nog veel gebruikt gedurende de week. Maandag de eerste wedstrijd: spanning aan boord en de verwachtingen waren hoog. Vrijdag zijn we terug gevaren naar Great Bay en hebben daar wederom lekker gegeten. Georg kon de verjaardag van Janine voorbereiden en wij zijn zaterdagochtend terug gevaren naar Oyster Pond. De boot opgeruimd, een eind briefing gehad en met de taxi naar het vliegveld. Koffers ingecheckt en vervolgens naar de SunSet bar aan het begin van de start- en landingsbaan. Ik wil via deze weg nogmaals de schippers van de French Connection bedanken voor mijn voordracht en verder Flevomare en Juul Hermsen van Windward Adventures bedanken voor een schitterende ervaring in de Carib. Willem |
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Hallo allemaal,
ik ben weer terug op vaderlandse bodem, en kan melden dat ik een fantastische zeilreis heb gemaakt. Maandag 23 okt. ben ik met John Seegers (Boebes) naar Faro gevlogen, waar we werden afgehaald door Maarten Dik, schipper / eigenaar van de "LADY ANN" . In de stromende regen per huurauto doorgereisd naar Portimao, alwaar het prachtige schip (Bestevaer 65 van Gerard Dijkstra, zie www.ladyann.nl ). op ons lag te wachten Omdat de wind pal zuid en de golven 4 / 5 meter hoog waren hebben we gewacht tot er beter weer kwam om te vertrekken. In de tussenliggende dagen hebben we per auto o.a. de Cabo de Sante Vicente bezocht en naar de woeste oceaan gekeken waar we overheen moesten. De schipper heeft per sateliettelefoon de beschikking over internet aan boord en derhalve de wind en golfhoogte voor de komende 6 dagen. Vrijdag 27 okt. om 10,00 uur zijn we uiteindelijk vertrokken. De golven bleven aanvankelijk hoog maar de wind draaide naar het oosten. Op de Atlantic is 65 feet eigenlijk maar een klein bootje, dus het ging nog behoorlijk te keer. Vooral in de golf van Gibraltar was er veel vrachtverkeer dus je bent nog best druk. Na een prachtige nacht nam de golfhoogte af maar de wind bleef perfekt. Het eerste etmaal klokten we met een lekker bakstagwindje 188 mijl, dus dat schoot lekker op. De volgende dagen werd de wind zoals verwacht steeds minder, dus het werd steeds meer vakantie. Dat ging natuurlijk ten koste van de snelheid, maar zoals jullie inmiddels weten, je kunt niet alles hebben in het leven. Na vier prachtige etmalen (750 mijl in 96 uur) kwamen we naar mijn smaak een paar dagen te vroeg aan op Lanzarote. Aan de zuidkant van dit vulkanische eiland ligt sinds een klein jaar een van de mooiste jachthavens die ik ooit gezien heb. Omgeven door diverse eetgelegenheden en zeer luxe modewinkels (oude liefde roest niet). De haven is voorzien van alle gemakken en first class service (de havenmeester vaart voor je uit naar je box en helpt bij het vastleggen, faxen worden door de havenmeester op de boot afgeleverd). Je kijkt je ogen uit naar de prachtige boten, nadat er een 80 voet "Truly Classic" van van Hoek Disign was binnengelopen waren we met de "Lady Ann" niet meer de grootste en de mooiste in de haven, ik ben inmiddels gewend aan een tweede plaats, dus ik kon er wel mee leven. Van uit deze haven vertrekken de grotere boten die met de ARC naar de Carieb varen, dus er zal nog wel wat moois binnenlopen. Gelukkig konden we niet direkt een vlucht naar huis boeken dus waren we genoodzaakt tot zondag op de Lady Ann te blijven. De schipper had een auto gehuurd en we hebben het eiland doorkruist. Het is heel apart, alles is bedekt met zwarte sintels. Volgens John was het net of we door een enorme aslade reden. Het eiland wordt niet verpest door lelijke hoogbouw, overal staan leuke spierwitte huizen. Zondagavond was het feest ten einde, John en ik hebben met Maarten en Marjan twee geweldige weken gehad, ik hoop dat ze me nog eens nodig hebben.
Groeten Jos.
|
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Winterwedsrijden?
Zondag 22 oktober de tweede winterwedstrijd gevaren.... minder deelnemers dan de eerste keer. Zijn er nu al schippers ontmoedigd? Nee toch? Het was heerlijk weer voor zo'n zeilwedstrijd: een (weliswaar vaag) zonnetje en vooral een pittige wind! Ingrediënten om er iets van te maken... voor sommigen een moeilijke opgave om niet uit het roer te lopen.... voor andere weer een opgave om niet vást te lopen... kortom: het zeilen blijft een kunst! De uitslag is door Leo van Raam bekend gemaakt; fijn Leo, dat je dat van Doni en Tineke kunt overnemen. We zijn benieuwd of de uitslag ook op de site komt, of dat dat moet wachten tot Doni en Tineke weer terug zijn van vakantie.
Doni en 10, we missen jullie aanwezigheid tijdens de uitslag en borrel hoor!! Hopelijk genieten jullie lekker van je vakantie, maar zien we jullie over twee, nee, naar we hebben begrepen, drié weken bij de volgende winterwedstrijd weer gezellig erbij.
Als het inderdaad over drie weken is, de volgende wedstrijd, dan kunnen diverse schippers niet meedoen i.v.m. hun deelname aan de Golden Rock Regatta... dat is wel een beetje jammer (of geluk voor de achterblijvers??)!
(P.S. Doni: in de uitslaglijst staat bij de vorige datum 8 september i.p.v. oktober....)
Tot gauw allemaal, bij de volgende wedstrijd/borrel en anders voor de GRR-gangers een goede, leerzame en gezellige tijd in het zonnige Sint Maarten e.o.!
Groeten, Marcel en Anita van de ...... ja, wat is het nou, de Cirrus of de Watletje?!
|
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
De beste stuurlui staan helaas aan wal. Vorig jaar mocht ik eindelijk een keer mee met de woensdagavondregatta als vrouw op de mannenboot. Als ballast.
Wie mij persoonlijk kent weet dat ik deze taak met verve kan vervullen.........
Het racen vond ik leuk, vooral het starten is spectaculair voor een leek, sommige mensen denken dat ze voor hun leven varen ipv voor de wedstrijd ( of is dat nu die verkeerde vrouwelijke visie waardoor ons geslacht is uitgesloten van deelname op de Fox.......)
Waarom mocht ik mee ? Nou die avond voer er ook een buurvrouw van 1 van de bemanningsleden mee.
Zij was zeilinstructrice en wilde graag een keer varen met een echte grote echte wedstrijdboot. Aldus geschiedde.
Het meisje ( en niet vrouw) telde niet als ballast, was wel een lust voor het oog maar na aan boord stappen en niet eens weten waar je kunt gaan zitten of juist niet tijdens uitvaren en rechtop staan tijdens overstag leerde mij dat mooie vrouwen toch altijd in het voordeel zijn...........
Het kind had nog nooit een boot van dichtbij gezien.
Ik heb niet meer meegekregen waarom het kind mee ging, wat er de ware reden van was.
Enige weken later hoorde ik dat mijn schipper mopperde over het feit dat hij wel een animeerboot leek, iedereen had ineens vriendinnen, buurvrouwen die........
Wat mij die avond opviel was het feit dat men elkaar wist te bekritiseren op de meest lullige dingetjes en het meest flabbergasting was dat een aantal bemanningsleden vond dat de schipper het "niet goed deed".
Probleempje : van wie is nu eigenlijk die boot ?
Ik als leidinggevende en universitair geschoold manager zag hier 1 boodschap in : als de bemanningsleden van mijn virtuele schip het niet met mij eens zijn moeten zij van boord, ik ben immers de kaptein en bepaal de koerst.
Aldus geschiedde.
En wat schetst mijn verbazing (of eigenlijk ook niet) met een verse bemanning van ergens onderin naar periodekampioen...........uhhhhhhh wat was er ook alweer met die schipper ????
De beste stuurlui zijn naar wal heengezonden, en ik ben trots op het resultaat van onze jongens nu.
Paulien van Roon
echtgenote van de schipper (Fox)
|
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Winterwedstrijd waaraan ik niet deelnam Met jachthaven Muiderzand heb ik de afspraak gemaakt dat de boot er 23 nov. uit zal gaan. Nogal laat, maar ik wil graag de winterwedstrijden van Flevomare meedoen. Later blijkt dat de laatste wedstrijd 28 november zal zijn, dus deze zal ik sowieso moeten missen. De eerste winterwedstrijd van 17 oktober valt een voor een m'n bemanning af. Die zondagochtend sta ik alleen op de boot zielig naar m'n mobieltje te kijken. Opstappen op de Fair Play kan ook niet, want die is nergens te bekennen en naar later blijkt doet hij die dag ook niet mee. Ik verman mezelf en besluit solo mee te doen. Leuke dag, prima weer en mooie baan, maar slecht resultaat. Een na laatste, meestal gaat het beter. Twee weken later is er geen probleem met de
bemanning en varen we een leuke wedstrijd. Als stuurman had ik het
misschien beter kunnen doen, maar een vijfde plaats in een veld van
14 deelnemers is natuurlijk prima. De meest opvallende prestatie in
die wedstrijd is die van de Obsession, die eerste wordt.
De derde wedstrijd op 14 november heb ik een
concert met de ABCO. Als voorzitter van deze club en als lid van de
Diemer Harmonie kan ik niet wegblijven. Gelukkig heb ik een zoon die
ik m'n boot kan toevertrouwen en hij wil wel voor me schipperen. Het
grootste nadeel is dat het beste bemanningslid dan achter het roer
zit, maar dat wordt door de rest wel gecompenseerd. Zeilcentrum Oud
Loosdrecht is immers een prima leverancier van gemotiveerde opstappers
op m'n boot.
En daar zit je dan in de auto op weg naar
een concert. Het is bijna twaalf uur en we rijden op de snelweg bij
Muiden. Ik kijk op de klok, nog 2 minuten voor de start. Ik zie geen
wind !! Oppassen, ik moet de goede afslag nemen.
Het weer is goed, bedenk ik me, maar wat meer
wind zal de wedstrijd wel leuker maken. Hoe zouden ze zijn gestart?
Als we bij de concertzaal zijn aangekomen
constateer ik dat er toch wat wind staat, maar de windrichting kan
ik niet achterhalen. Zouden ze al door het poortje zijn?
Daarna heb ik geen tijd meer om aan de wedstrijd
te denken. Concentratie is ook bij muziekmaken een vereiste. In de
pauze loop ik echter weer even naar buiten. Hoe is het weer en de wind?
Ik zie dat hier en daar een blaadje beweegt en de temperatuur valt
mee. Afgelopen week was het slechter. Ik bedenk dat bij het wedstrijdzeilen
de spanning meestal de weersomstandigheden doet vergeten. Hoe
zou het gaan op het IJmeer?
Als we terugrijden gaan m'n gedachten weer
naar het water. Hoe zou het zijn gegaan? Hoeveel deelnemers?
Thuis bel ik m'n zoon en hij geeft aan dat
er inderdaad weinig wind was. Over het resultaat houdt hij zich op
de vlakte. Hij is niet bij de uitslag geweest omdat het nogal laat
was geworden door het gebrek aan wind. Wel hebben ze een leuke wedstrijd
gehad.
Na het eten ga ik snel naar boven om op internet
te kijken of de uitslag al bekend is. Dat is het geval, Doni en Tineke
zijn geweldig. Ik zie dat de Tri-eau als 6e is geëindigd. Een
prima resultaat, zeker als je bedenkt dat er 17 deelnemers waren en
de westrijdgenua niet beschikbaar was. Ze hebben zelfs gewonnen van
m'n grootste rivalen.
Ik klik nogmaals op "Uitslag Winterregatta",
de Obsession heeft weer gewonnen en er waren zeventien deelnemers en
dat op 14 november !!
Ik moet constateren dat het een fantastische
wedstrjd geweest moet zijn, ik vond het in ieder geval
heel spannend.
Leo van Raam
|
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Hele mooie foto's van de WA-Regatta 2004. |
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Spektakel 2004 vanuit wsv Hoorn. Gecombineerde 2 daagse aaneengesloten wedstrijd, zeilen, kanoen, wielrennen en hardlopen Ingezonden door John Woltjer. Klik Hier |
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Foto's gemaakt vanaf de Excession
op de laatste woensdagavond regatta 2003. Ingezonden door Erik Seinstra (Klik hier).. |
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Verslag 23 november 2003: Zondagochtend vroeg in de zeikregen naar de haven [ik zelf met weinig zin want ik had 40 graden koorts], geen wind en alleen maar NAT. Wat een shit dag voor [onze] een laatste winterwedstrijd van dit jaar want volgend weekend gaan we de Cirrus overvaren naar de winterstalling aan de Oude Rijn. Eenmaal aan boord met de bemanning toch wel weer gezellig en vol goede moed. We schrokken ff toen er over de marifoon werd gedelibereerd over wel of niet de wedstrijd door te laten gaan, gelukkig nam Ruud wederom de juiste beslissing. Het fijt dat ik er niet zo bij was ivm met men gesteldheid was ook nog eens doorslag gevend voor de uitslag daar bleek dat we een na laatste waren geworden. Hieruit blijkt maar weer dat een op elkaar ingespeeld team geen schakel kan missen. Na de winterwedstrijd natuurlijk "de" prijs uitreiking. We hadden van Jos al vernomen dat we in de prijzen waren gevallen en na enige berekeningen wisten we zelf ook al dat we in onze klasse in ieder geval eerste waren geworden. Toen we ook voor de groepsprijs naar voren werden geroepen waren we wel zeer verrast. Maar toen we te horen kregen dar we ook nog eens winnaar over all waren dat overtrof onze stoutste verwachtingen, dit hadden we echt niet verwacht. Zeker niet gezien de 3 keren dat we niet hadden mee gevaren ivm met onze vakantie [met de Cirrus]. Ongelooflijk we hadden 3 prijzen onze inzet werd eindelijk beloond. We horen vaak dat wij makkelijk winnen door dat ons scheepje maar klein is, maar ik kan u zeggen dat het echt wel knokken is in onze klasse, 1 foutje en je word direct afgestraft en bent geen winnaar. We hopen dat iedereen in de woensdagavond regatta even veel plezier heeft gehad als wij dan weten we dat het een toppie regatta is geweest. Tot volgend jaar, Groeten Marcel Hooymans, Michel v. Katwijk en Marcel Woutersen [De Cirrus]. |
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| ORC3 Woensdagavond Regatta
2003
De mooiste prijs van de Flevomare WAR is die van de ORC3. Een schitterend halfmodel van de romp van een America’s Cupper, die qua vorm veel gelijkenis vertoont met die van onze Draak. Iets beter konden we dus niet winnen. Het overigens mooie zeilseizoen liet dit jaar en vooral ’s avonds helaas weinig wind zien en dat is wat lastig zeilen met onze ondertuigde boot. De enige mogelijkheid is dan de waterlijn omhoog te brengen door de bemanning op rantsoen te zetten, maar die strategie is totaal mislukt. De overstap dit jaar van de SW2 naar de ORC3 betekende voor ons een nieuwe uitdaging in een klasse met veel talent. We zijn dan ook niet gering trots en aan de ORC3 deelnemers verplicht komend jaar deze prestatie te verdedigen. De WAR is een mooie “break” in de werkweek en een uitmuntende gelegenheid je boot te leren kennen en te trimmen, je bemanning te testen en optimaal op elkaar in te spelen. Wij bedanken een ieder die ons het afgelopen seizoen weer op sleeptouw heeft genomen naar de haven en de organisatoren in het bijzonder voor hun grote inzet om van de wedstrijden dit succes te maken! De bemanning van de KOALA |
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Foto's betreffende 13 augustus
toen we startschip waren |
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Ingezonden door Menso de Jong van de Xflow (Klik hier). | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Sportief is anders Jan Arts |
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| De 2e Winterwedstrijd s`morgens onderweg naar de haven [en nadat we de halve week naar de windvoorspellingen hadden gekeken] kwamen we toch wel met enige teleurstelling aan op de Cirrus; weer geen wind. We zouden met z`n vijven de strijd aangaan tegen de andere deelnemers maar met z`n vijven is wel erg veel gewicht voor zo`n 'klein' scheepje als de Cirrus. Dus de watertank legen en alle overbodige kilo`s over/van boord. Na een toch wel zeer gunstige start [wat altijd handig is om te kunnen winnen, boven int veld] lagen we al snel geheel achteraan te dobberen want ja bij zo`n minimaal windje steekt ons "mastje" niet ver genoeg boven boomtoppen van Het Hoofd uit. Eenmaal voorbij Het Hoofd stak de wind op en werd het pas leuk en bleek onze 5 koppige bemanning terdege noodzakelijk om deze wind met volle tuigage te trotseren. Wederom hadden we [net als bij de eerste winterwedstrijd] de wind op onze hand; bij de kruisrakken draaide de wind ten gunste van ons en kon de Cirrus met minimale slagen de tonnen halen. Wat [zoals elke ervaren zeiler wel weet] een nadeel is in de zomer[avond], is dat de wind, naar mate de tijd verstrekt, wegvalt en in de winter[overdag] een groot voordeel kan zijn dat dan naar mate de tijd verstrekt de wind meestal alleen maar toeneemt. Als je dan, zoals de Cirrus, 'overvaren' wordt door alle overige deelnemers kan je met meer wind toch relatief gezien sneller je rak maken. Dus bij deze wil ik graag iedereen [daar we toch maar een klasse hebben] uitnodigen om eens achterin te komen varen om dit voordeel met de Cirrus te delen, tenslotte is haastige spoed zelden goed. Verder wenst de bemanning van de Cirrus U allen veel plezier met de winterwedstrijden [dan hebben wij dat ook]. Groeten, Marcel Woutersen |
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
De eerste winterwedstrijd
12 okt. Toen ik zondag richting haven ging dacht
ik dit wordt weer dobberen. Uitgenodigd door de Cirrus om als stuurman
mee te varen. Eenmaal op het water bleek er toch genoeg wind voor een
voortreffelijke zeildag. |
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Strijdlustig
vaarwater: bots hem erin! ! ! Het vertrouwde adres aan de Loosdrechtse plassen, de BM's van Ortenhome, twee verenigingen te weten Het Y en Flevomare, 33 deelnemende equipes die onderling de strijd aangaan, bemanning(en) tegen hun schippers én het feit dat Flevomare de 'Gouden Peddel' verdedigt maakt het voor sommigen nog fanatieker. Fanatiek? Op zondag 5 oktober, startend rond een uur of 09.30. Jazeker, ook al is het zomer seizoen voorbij, het enthousiasme om een dag met BM's te gaan stoeien was erg groot. Bij de briefing voorafgaand werd nog enthousiast, tegelijkertijd uitdagend gevraagd 'of tijdens de wedstrijd volgens de regels van het vaarreglement wordt gevaren?' 'Uiteraard!' is het antwoord… Nadat iedere deelnemer zich had voorzien van een fokkeloet en een helmstok verlenger, begon het hozen. Want het was de dagen ervoor bijzonder slecht weer geweest. Zo slecht, dat zelfs heel even aan de doorgang van het evenement werd getwijfeld. Het moment dat men de startlijn in het oog kreeg en erachter kwam welke snelheid met 'zijn' boot te halen was, bekroop velen een strijdlustig (eer-)gevoel; 'het zal mij niet gebeuren dat ik laatste wordt ' Dat daarmee de vraag over het reglement meer als een uitdaging moest worden opgevat, blijkt wel tijdens de eerste wedstrijd. Daar waar sommige bemanningen voor het plezier gaan, laten anderen hun fanatisme de overhand nemen en botsen dat het een lieve lust is. Dit ontlokt Ruud Brouwer de uitspraak 'om maar voorafgaand aan de wedstrijd alvast een aantal rondjes te gaan draaien, dat scheelt...' Wellicht iets om volgend jaar, ook als is het maar heel even, toch bij stil te staan. Bij de start van de 3e race wordt weer eens onderstreept dat het wel om de Gouden Peddel gaat, dat de rivaliserende verenigingen slechts op een neus-, boot-, boeglengte in het nadeel van Flevomare verschil zitten. Dit én het feit dat men nieuwe boten krijgt, in de derde race krijgen namelijk de 'mindere goden' de snellere boten van de eerste twee wedstrijden, zodat er niet meer geklaagd mag worden over het materiaal, motiveert eenieder tot een nog meer enthousiaste inzet. Raakt in deze wedstrijd het veld behoorlijk uiteen, in de 4e wedstrijd kruipen groepjes BM's dicht naar elkaar waardoor botsingen 'onvermijdelijk' zijn. Binnen al deze schermutselingen houden twee boten hun hoofd koel; de Big Meal (Y) en de Hellefix 2 (Flevomare). Waarbij de laatste net iets koelbloediger is en dit toont door een 2e en een 1e plaats, tegenover een 1e en een 4e plaats. Laten we daarbij niet vergeten, dat dit voor de Hellefix 2 niet de eerste maal is dat zij beslag leggen op de wisselbokaal. Daarna volgt het moment van de dag, daar waar iedereen eigenlijk voor gekomen is. Jammer voor het Y, maar de Gouden Peddel hangt wederom een jaar op zijn vertrouwde plek 'Voor Pampus'! Goura Victoria Veronique & John. |
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
Foto's van de woensdagavondwedstrijd van 6 augustus |
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
 Homepage
|
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
